Soms heb je iemand naast je nodig
Als leidinggevende hoef je niet overal alleen uit te komen. Soms heb je behoefte aan iemand die naast je staat en met je meekijkt.
Een sparringpartner voor leidinggevenden is voor mij niet iemand die onmiddellijk vertelt wat je moet doen. Niet nog een adviseur met een model, oplossing of stappenplan. Maar iemand met wie je hardop kunt denken. Die luistert, doorvraagt en soms iets ziet wat jij vanuit jouw positie moeilijker kunt zien.
Je blijft zelf verantwoordelijk. Maar je hoeft niet alles alleen te dragen of alleen te overzien.
Niet alles kun je overal bespreken
Als leidinggevende kun je veel bespreken met de mensen om je heen. Met collega’s, medewerkers, je eigen leidinggevende of mensen thuis.
Maar niet alles.
Sommige vragen raken direct aan je eigen positie. Je twijfelt over een besluit. Je loopt tegen iemand aan. Je weet niet goed wat je met een situatie moet. Of je voelt dat er iets speelt, maar krijgt er nog geen grip op.
Juist dan kan het lastig zijn om vrijuit te denken. De mensen om je heen hebben immers ook een positie, een belang of een relatie met jou.
Dan helpt het als er iemand is bij wie je niets hoeft op te houden. Iemand die buiten het dagelijkse krachtenveld staat en geen belang heeft bij de uitkomst.
Niet meteen naar een oplossing
Mijn vertrekpunt is niet dat ik weet wat jij moet doen.
Ik luister. Ik kijk. Ik vraag door. Zonder direct te oordelen of een oplossing in te brengen. Soms leg ik iets terug wat mij opvalt. Soms breng ik verschillende perspectieven bij elkaar. En soms stel ik een vraag waardoor je zelf anders naar de situatie gaat kijken.
Die houding is voor mij essentieel. Niet te snel invullen, verklaren of oplossen, maar ruimte maken om te onderzoeken wat er werkelijk speelt.
Daarbij kan het gaan over je organisatie of je team. Over samenwerking, richting of een ingewikkeld besluit. Maar net zo goed over jou. Over je positie, je manier van leidinggeven of iets waarop je steeds opnieuw vastloopt.
We zien niet alles. Zeker niet wanneer we er zelf middenin zitten.
Een goede sparringpartner helpt je daarom niet alleen om antwoorden te vinden, maar vooral om beter te zien.
Soms gaat het verder dan sparren
Soms is één gesprek voldoende. Je hebt je gedachten kunnen ordenen, ziet weer waar het om gaat en kunt verder.
Maar sommige vraagstukken vragen meer tijd.
Dan helpt het als iemand een tijdje met je meeloopt. Iemand die de context leert kennen, eerdere gesprekken onthoudt en ook patronen kan herkennen die zich over een langere periode laten zien.
Het gesprek gaat dan niet alleen meer over de vraag die vandaag op tafel ligt. Het gaat ook over de ontwikkeling die daaronder plaatsvindt. Over keuzes die terugkomen, je positie als leidinggevende en wat situaties van jou vragen.
Daar krijgt het voor mij een andere betekenis.
Strategisch begeleider en vertrouwelijk klankbord
Ik omschrijf mijn rol daarom steeds vaker als strategisch begeleider en vertrouwelijk klankbord.
Strategisch, omdat het vaak gaat over vraagstukken die ertoe doen: richting, keuzes, samenwerking, positie en leiderschap.
Begeleider, omdat ik een periode naast je kan staan. Niet om het stuur over te nemen, maar om mee te kijken terwijl jij beweegt.
En vertrouwelijk klankbord, omdat er een plek nodig kan zijn waar je ook kunt uitspreken wat nog niet af is. Waar twijfel mag bestaan. Waar je iets kunt onderzoeken voordat je ermee naar buiten hoeft.
Mijn kennis en ervaring neem ik daarin mee. Maar ik hoef niet degene te zijn die het antwoord heeft.
Het antwoord moet uiteindelijk van jou zijn.
Jij blijft aan het roer
Dat is misschien wel de belangrijkste voorwaarde.
Mijn rol is niet om je afhankelijk van mij te maken. Het tegenovergestelde.
Door samen beter te kijken, ontstaat helderheid. Je kunt scherper onderscheiden wat er werkelijk speelt, wat van jou is, wat van anderen is en waar je invloed op hebt.
En dan kun jij bepalen wat je ermee wilt doen.
Jij blijft aan het roer. Ik sta naast je.
Dat is voor mij de kern van strategische begeleiding en een vertrouwelijk klankbord. Niet overnemen, maar helpen zien. Niet voorschrijven, maar scherpte brengen. Niet bepalen welke beweging je moet maken, maar zorgen dat jij die beweging bewust kunt maken.
Hoe ik dat doe, lees je op mijn pagina Werkwijze.
Blijf op de hoogte
Schrijf je in op de nieuwsbrief en ontvang regelmatig nieuwe inzichten.
